Metronom perküsyon çalışmasının yardımcı aracıdır; nasıl kullanıldığı, kullanılıp kullanılmadığından daha belirleyicidir.
Birinci yöntem seyrekleştirmedir. Her vuruşta çalan bir metronom, öğrenciye yalnız uymayı öğretir. Önce ölçü başlarına, sonra iki ölçüde bir, sonra dört ölçüde bir indirildiğinde, aradaki boşluğu öğrenci doldurmak zorunda kalır ve iç nabız kurulur.
İkinci yöntem kaydırmadır. Metronom vuruşunu güçlü zamana değil, zayıf zamana yerleştirmek zaman algısını belirgin biçimde geliştirir.
Üçüncü yöntem sessiz aralıklardır. Metronomun birkaç ölçü susup sonra geri gelmesi, öğrencinin tempoyu koruyup koruyamadığını doğrudan gösterir.
Dördüncü yöntem kayıttır. Metronomsuz çalınan bir kalıp kaydedilip sonradan metronomla karşılaştırıldığında, sapmanın nerede oluştuğu görünür.
Zamanlama sorunları rastgele değildir: genellikle zor figürlerde yavaşlama, kolay yerlerde hızlanma ve uzun notalarda kısaltma biçiminde ortaya çıkar.
Metronom bir ölçüm aracıdır; müzikal zaman esnekliği ayrı bir konudur ve topluluk içinde çalışılır.
Derslerimizde metronom açık ve kapalı olmak üzere iki biçimde kullanılır.