Topluluk provası, bireysel çalışmanın uzantısı değildir; kendi disiplini olan ayrı bir çalışmadır.
Birinci ilke hazırlıktır. Provaya, kendi partisi çalışılmış olarak gelinir. Prova, parti öğrenme zamanı değildir; birleştirme zamanıdır.
İkinci ilke sıradır. Hangi parçaya ne kadar süre ayrılacağı önceden belirlenir; belirlenmemiş bir prova ilk parçada tükenir.
Üçüncü ilke dinlemedir. Herkesin kendi katmanını duyabileceği bir yerleşim kurulur; yarım daire düzeni bunu sağlar. Ses düzeyi düşük tutulduğunda dinleme zorunlu hâle gelir.
Dördüncü ilke kayıttır. Grup kendi sesini içeriden doğru duyamaz; basit bir kayıt bile dengesizlikleri gösterir.
Beşinci ilke geçişlerdir. Parçaların başlangıç ve bitişleri, ortalarından daha sık dağılır; bunlar ayrıca çalışılır.
Altıncı ilke işaretlerdir. Kimin giriş vereceği, geçişlerin nasıl bildirileceği önceden belirlenir ve provada denenir.
Son provada durup düzeltme yapılmaz; kesintisiz geçiş yapılır.
Derslerimizde topluluk provaları bu düzenle yürütülür.