Perküsyonda hız, çoğu öğrencinin sandığından farklı bir yolla gelişir: hızlı denemek değil, yavaşta doğru olanı pekiştirmek hızı artırır.
Birinci ilke tempo kademeleridir. Bir kalıp, belirli bir tempoda iki kez hatasız çalındığında bir kademe artırılır; hata çıktığında bir kademe geri inilir. Süreye göre değil doğruluğa göre ilerlenir.
İkinci ilke ekonomidir. Hızın sınırını belirleyen şey, hareketin büyüklüğüdür. Yüzeyden çok yükselen bir el, geri dönmek için daha uzun zamana ihtiyaç duyar. Hız arttıkça hareket küçülür.
Üçüncü ilke gevşekliktir. Kasılmış bir kol belirli bir hızdan sonra ilerleyemez; gerginlik fark edildiğinde tempo düşürülür.
Dördüncüsü dayanıklılıktır ve hızdan ayrı bir beceridir. Bir kalıbı hızlı çalabilmek ile onu beş dakika boyunca sürdürebilmek farklı şeylerdir. Dayanıklılık, orta tempoda uzun süre çalışarak gelişir.
Beşincisi aralıktır. Kesintisiz uzun çalışma yerine, kısa bölümler ve aralar daha çok iş görür; kas belleği aralarda pekişir.
Ağrı, çalışmanın durdurulması gereken bir işarettir.
Derslerimizde hız çalışması ölçülü kademelerle yürütülür.